باشگاه خبرنگاران جوان؛ مرضیه السادات حسینی راد - علی علویان یکی از رزمندگان کرمان است که به بیان این خاطره از سردار دلها می پردازد.
او می گوید : چندین مرتبه با اصرار و التماس از حاج قاسم خواستم که اجازه بدهد برای نبرد با داعش به سوریه و عراق بروم، اما قبول نمیکرد. حتی یک مرتبه و در جلسه او با پیشکسوتان جبهه و جنگ بی اختیار خم شدم و دستش را بوسیدم و دوباره التماسش کردم، گفت: چرا باور نمیکنی که نیاز به نیرو نداریم.
وی ادامه می دهد : قانع نشدم و آخر الامر در ایام فاطمیه همان سال که برای شرکت در روضه منزلش (بیت الزهرا سلام الله علیها) به کرمان رفته بودم به سردار حاج حمید شفیعی متوسل شدم و گفتم سردار تو به حاج قاسم بگو شاید بپذیرد و او هم گفت چون خواسته خودم نیز همین مساله هست امشب حتما بعد از پایان مراسم با حاجی صحبت می کنم.
روز بعد حاج حمید را دیدم و جویای صحبت او با حاجی شدم، نگرانی و ناراحتی را در چهره اش به خوبی میدیدم، حاج حمیدگفت: هم مساله اعزام را گفتم و هم اصرار کردم، اما از من اصرار و از حاج قاسم انکار؟! گفتم: حاجی مگه فرق ما و شهید بادپا و شهید الله دادی چیست؟ چرا اجازه نمیدهید؟
و حاج قاسم در پاسخ من فقط به یک جمله بسنده کرد و گفت: حاج حمید! من در سوریه و عراق نیاز به نیرو ندارم، بچههای حشد الشعبی و فاطمیون هستند شمابمانید برای آینده این کشور، ما در داخل روزهای خیلی سختی پیش رو داریم و برخی مسائل را مطرح کردند.
و حالا ۱۰ سال از آن روز میگذرد و به گمانم هشدار حاج قاسم دقیقا برای همین روزهای پر التهاب جنگ و روزهای پس از شهادت رهبر عزیزمان است که دشمن در کمین نشسته و سخت بدان طمع کرده و منتظر فرصت است تا ضربه کاری خودش را از داخل و توسط مزدوران داخلی اش وارد کند.
پسای همه کسانی که درد وطن دارید،ای کسانی که درد دین و انقلاب و ناموستان را دارید، امروز دشمن طعم تلخ شکست را در میدان نبرد چشیده است و همه امیدش به جیره خواران و مزدوران داخلی است، امروز رها کردن خیابان، یعنی واگذاری خط مقدم نبرد به دشمن، پس بیشتر مراقبت کنید.
یقین بدانیدکه رمز پیروزی ما در این نبرد سخت، حضور مستمر آحاد ملت در خیابان و میدان است و اطمینان داشته باشید که اثر این حضور دشمن شکن از موشکهای خرمشهر و خیبر و عماد قطعا بیشتر و کوبندهتر است،لطفا توصیه فرماندهان جنگ خصوصا فرمانده هوا فضای سپاه را جدی بگیرید که گفت: خیابان با شما میدان جنگ با ماکه در این پیام حکمتی بزرگ نهفته است.
وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِندِ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ